امروزه استفاده از جیره غذایی استاندارد بر پایه ذرت و سویا در پرورش طیور به منظور تأمین نیاز حیوان به انرژی، پروتئین، مواد معدنی و ویتامین‌ها مرسوم شده است. بخش عمده فسفر موجود در جیره غذایی، با توجه به نوع خوراک استفاده شده، به حالت فسفر غیر قابل دسترس و یا متصل به اسید فایتیک است که در صورت عدم موازنه آن در جیره غذایی موجب کاهش عملکرد می‌گردد. فسفر در فعالیت‌های فیزیولوژیک واجد اهمیت است و کمبود آن در غذا اثرات نامطلوبی در بافت‌های مختلف بخصوص استخوان‌ها دارد و در نهایت سبب کاهش عملکرد طیور می‌شود. عدم توانایی طیور در استفاده از فسفر فیتات موجب بروز مشکلات اقتصادی و محیطی می‌شود. وجود مقدار زیاد فسفر در فضولات طیور در بسیاری از نواحی پرورش طیور موجب بروز آلودگی فسفر شده و جنبه دیگر این مشکل ضرورت تأمین فسفر مورد نیاز از طریق منابع معدنی نظیر منو و دی کلسیم فسفات است که اغلب گران قیمت نیز می‌باشند.

فیتات علاوه بر فسفر، قابلیت دسترسی سایر مواد مغذی مثل کلسیم، روی، مس، اسیدهای آمینه و غیره را نیز در جیره محدود می‌سازد. همچنین در محیط اسیدی معده اثر منفی اسید فایتیک بر میزان حلالیت پروتئین‌ها و هضم و جذب آن‌ها، با اثر آن بر آنزیم‌های تجزیه کننده پروتئین مثل تریپسین و کیموتریپسین روده و باند شدن با آن‌ها تشدید می‌شود. استفاده از آنزیم فیتاز ضمن کاهش اثرات نامطلوب فیتات، فسفر متصل به آن را آزاد نموده و بدین ترتیب نیاز به فسفر تأمین می‌شود. از دیگر مزایای آنزیم فیتاز می‌توان به بهبود وزن بدن، بهبود ضریب تبدیل غذایی، افزایش تولید تخم مرغ و ابقای کلسیم و فسفر اشاره کرد.