کیفیت آب

میزان نمک‌های کلسیم (سختی آب)، شوری و نیترات آب باید سنجیده شود. بعد از تمیز کردن سالن و قبل از رسیدن ‌‌جوجه‌ها، نمونه‌هایی از آب فارم در مبدا، تانک‌های ذخیره‌ای و نقاط نوشیدن برای آزمایش میکروبی جمع آوری شود.

توصیه می‌شود به منظور بررسی کیفیت آب مصرفی حداقل دو بار در سال مورد آزمایش شیمیایی و میکروبی قرار گیرد.

آب باید فاقد گونه‌های سودوموناس و اشریشیاکلی باشد. باید بیشتر از یک کلی فورم در هر میلی لیتر نداشته باشد.

آب چاه ممکن است نیترات اضافی و یا شمارش باکتریایی بالایی داشته باشد و علت آن نفوذ آب از مزارعی است که کود داده شده. در صورت بالا بودن شمارش میکروبی باید علت مشخص و برطرف شود.

معیار کیفیت آب برای طیور

توضیح غلظت (قسمت در میلیون) محتوی
خوب صفر تا ۱۰۰۰ کل مواد جامد حل شده در آب (TDS)
رضایت بخش: ممکن است در بالاترین مقادیر این محدوده مدفوع آبکی ایجاد شود ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰
رضایت خیلی کم: مدفوع آبکی، کاهش مصرف آب، رشد ضعیف و افزایش مرگ و میر ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰
غیر رضایت بخش بیشتر از ۵۰۰۰
خوب: فاقد مشکل کمتر از ۱۰۰ (نرم) نمک‌های کلسیم (سختی) 
رضایت بخش: مشکلی برای پرنده‌ها ندارد اما ممکن است با میزان تاثیر صابون، تعداد زیادی از ضد عفونی کننده‌ها و داروهایی که به آب افزوده می‌شوند تداخل کند بیشتر از ۱۰۰ (سخت)
رضایت خیلی کم: مشکل در عملکرد گله، خوردگی سیستم آب کمتر از ۶ pH
رضایت خیلی کم: مشکلات بالقوه ۶ تا ۶٫۴
رضایت بخش: برای طیور توصیه ‌‌می‌شود ۶٫۵ تا ۸٫۵
غیر رضایت بخش بالای ۸٫۶
رضایت بخش: ممکن است اثر ملین داشته باشد اگر میزان سدیم یا منیزیم بالای ۵۰ قسمت در میلیون باشد ۵۰ تا ۲۰۰ سولفات‌ها
حداکثر میزان رضایت بخش ۲۰۰ تا ۲۵۰
ممکن است اثر ملین داشته باشد ۲۵۰ تا ۵۰۰
رضایت خیلی کم: اثر ملین دارد اما پرنده‌ها ممکن است تعدیل کنند، ممکن است با جذب مس تداخل کند، همراه با کلرید ها اثر ملین بیشتری دارد ۵۰۰ تا ۱۰۰۰
غیر رضایت بخش: باعث افزایش مصرف آب و مدفوع آبکی ‌‌می‌شود، خطر سلامتی برای پرنده‌های جوان بیشتر از ۱۰۰۰
رضایت بخش: بالاترین میزان مطبوع، مقادیری به کمی ۱۴ قسمت در میلیون ممکن است سبب مشکلاتی شود اگر میزان سدیم بیشتر از ۵۰ قسمت در میلیون باشد ۲۵۰ کلر
حداکثر میزان مطبوع ۵۰۰
غیر رضایت بخش: اثر ملین، مدفوع آبکی، مصرف دان را کاهش می‌دهد، مصرف آب را افزایش می‌دهد بیشتر از ۵۰۰
خوب: مشکلی ندارد کمتر از ۳۰۰ پتاسیم
رضایت بخش: بستگی به قلیایی بودن و pH دارد بیشتر از ۳۰۰
رضایت بخش: اگر میزان سولفات بیشتر از ۵۰ شود سولفات منیزیم (ملین) ایجاد ‌‌می‌شود ۵۰ تا ۱۲۵ منیزیم
اثر ملین با تحریک روده بیشتر از ۱۲۵
حد اکثر ۳۵۰
حد اکثر (گاهی اوقات مقدار ۳ قسمت در میلیون بر کارکرد گله تاثیر می‌کند) ۱۰ نیتروژنِ نیترات
رضایت بخش به مقدار ناچیز نیترات‌ها
غیر رضایت بخش: خطر بهداشتی (بیانگر آلودگی به مدفوع حاوی مواد آلی) بیشتر از مقدار ناچیز
رضایت بخش کمتر از ۰٫۳ آهن
غیر رضایت بخش: رشد باکتری‌های آهن (سبب انسداد سیستم آبخوری و بوی بد ‌‌می‌شود) بیشتر از ۰٫۳
حد اکثر ۲ فلوئور
غیر رضایت بخش: سبب نرمی استخوان‌ها ‌‌می‌شود بیشتر از ۴۰
‌‌ایده‌آل: مقادیر بالاتر مبین آلودگی به مدفوع است صفر واحد ایجاد کننده کلنی در میلی لیتر کلی فرم‌ها
میزان حداکثر ۶۰۰ کلسیم
رضایت بخش: کلا مشکلی ایجاد نمی‌کند، باوجود این ممکن است در صورتی که سولفات‌ها به بیشتر از ۵۰یا کلرید به بیشتر از ۱۴ قسمت در میلیون برسد سبب شل شدن مدفوع شود ۵۰ تا ۳۰۰ سدیم

 

آبی که در منشا تمیز است ممکن است در داخل فارم آلوده شود.

کلرینه کردن آب به شکلی که به اندازه ۳ تا ۵ قسمت در میلیون کلر آزاد در ‌آبخوری‌ها موجود باشد، بخصوص وقتی که سیستم آبخوری از نوع سطوح باز است، سبب کاهش آلودگی میکروبی ‌‌می‌شود. برای اینکه کلر به خوبی اثر کند لازم است که pH آب بین ۵ تا ۷ نگه داشته شود.پرتوافکنی فرابنفش نیز در کنترل آلودگی میکروبی موثر است.

تفاوت “سختی آب” با “کل مواد جامد حل شده در آب”

سختی آب عبارت است از مقدار یون‌هایی که دو الکترون از دست داده‌اند (کاتیون‌های دو ظرفیتی). سختی آب ناشی از املاح کلسیم و منیزیم و به میزان کمتری ناشی از املاح آلومینیوم، روی، منگنز، آهن و … است. سختی کربنات کلسیم یک اصطلاح عمومی است که بیانگر مقدار کلی املاح دو ظرفیتی موجود در آب می‌باشد.

کل مواد جامد حل شده در آب بیانگر تمامی مواد جامد غیر آلی موجود در آب است و شامل هم یون‌های شرکت کننده در سختی آب و هم یون‌هایی که در سختی آب دخالت ندارند (مثل سدیم) است. اگر میزان کل مواد جامد حل شده در آب را بر ۱۰ تقسیم کنید میزان تقریبی سختی آب به دست می‌آید.